Teksa vendi pret me kureshtje shtatorin për të mësuar emrat e ministrave të qeverisë “Rama 4”, ethet e emërimeve kanë prekur edhe Sarandën. Drejtorët aktualë shpresojnë që të gjejnë ndonjë “mik” që mos t’i largojnë nga detyra, ndërsa pretendentët e rinj po presin me durim që pushteti t’i shpërblejë ndonjë “ofiq” që ia vlen.
Një vëzhgim i lëvizjeve të fundit në krye të institucioneve vendore tregon se Saranda duket se ka “mungesë” drejtorësh që janë banorë rezidentë të qytetit. Zgjidhja që është gjetur? Importi nga qytetet e tjera.
Rasti më i freskët është ai i Admir Malajt, ish-kreu i PS-së në Vlorë, i cili pas zgjedhjeve të 11 majit u emërua drejtor i Portit të Sarandës. Malaj është zhvendosur nga qyteti bregdetar fqinj për të marrë drejtimin e një institucioni strategjik si dogana e portit.
Ilir Çibuku, është emëruar më herët drejtor i Kadastrës së Sarandës.
Çibuku ka mbajtur më parë postin e Shefit të Legalizimeve në Drejtorinë e Kadastrës në Fier. Ai është me origjinë nga Berati dhe nuk ka qenë më parë rezident në Sarandë, por ka ardhur vetëm pas marrjes së detyrës.
Sakaq, edhe Armando Goxharaj, drejtori rajonal i Ujësjellësit Sarandë, me origjinë nga Tepelena, nuk ka qenë përpara marrjes së detyrës rezident në qytet.
Të gjithë shembujt e sipërcituar ulin shanset e rezidentëve të Sarandës për të marrë poste të larta drejtuese, pasi ata që i emërojnë i preferojnë të jenë nga qytete të tjera.
Me këtë ritëm, shtatori mund ta gjejë qytetin tërësisht nën administrimin e një “kolonie” drejtuesish të importuar, duke dhënë sinjalin e qartë se drejtuesit politikë preferojnë fytyra nga jashtë. Ndoshta largësia nga qyteti është kthyer në një kriter të ri profesionalizmi.
Në të ardhmen, Saranda, qyteti bregdetar ku luhen interesa të mëdha ekonomike mund të kthehet në një lloj “Parku Kombëtar i Drejtorëve të Importuar”, ku banorët vendas mund të jenë vetëm spektatorë.
Lini një koment